anne sanderling

dichter | copywriter | redacteur

Category

poëzie

Titel dichtbundel: kukummi of kkokkommi ?

DICHTBUNDEL

Nu maar eens met de billen bloot. Al een tijdje werk ik aan een dichtbundel. Er is zelfs interesse van een uitgever. De komende maanden vertel ik er meer over. Vandaag… de titel. De grote vraag is: kukummi of kkokkommi? Historisch gezien kan het allebei. Kukummi of kkokkommi is een woord uit het !Xam, de uitgestorven taal van de !Xam-ka-!k’e, een San-volk uit de Kalahari. Het betekent: verhalen, nieuws, praatjes, informatie, geschiedenis, mythen, folklore. Volgens de !Xam-ka-!k’e beweegt kukummi “onzichtbaar als de wind van plaats naar plaats”.

De handschriften zijn van Dorothea Bleek (1873-1948), een Duits – Zuid-Afrikaanse antropologe en letterkundige die onderzoek deed naar de taal en verhalen van de San. Haar enorme archief wordt nu gedigitaliseerd. De tekst onderaan komt uit het boek ‘A story like the wind’ (1972) van Laurens van der Post. Hij nam het fragment op voor in het boek onder de titel Testament.

wezen waar ik was

VIER GEDICHTEN

Het afgelopen jaar mocht ik meedoen aan de Perdu Writing Class. Perdu is een centrum voor experimentele poëzie in Amsterdam. Negen geselecteerde deelnemers verdiepten zich een jaar lang in literaire teksten van over de hele wereld. Van poëzie en korte verhalen tot essays en woordenboeken. Het resultaat was te beluisteren tijdens een optreden in Perdu in juni 2020 en te lezen in de zine I believe last sentences are real. Een van mijn bijdragen staat hieronder.

Lees verder

Nieuw begin

GEDICHT

Daar is hij dan! Trots en blij dat ik tussen 17 andere kunstenaars mag staan met mijn coronagedicht ‘nieuw begin’. De COVID19 Zine is ontzettend mooi gemaakt door Annemieke Dannenberg en Joël Zwaan van Kunstenaars in Quarantaine. Het is echt smullen: in de zine staan illustraties, collages, gedichten, een kort verhaal, uitvouwpagina’s, twee envelopjes en zelf een bloempje.

Hieronder mijn gedicht.

Lees verder

Fietsen – met dank aan Maggie

GEDICHT

sommigen verwonderen zich over onze zilveren
zonnen die in trapvoets evenwicht
uitwaaieren over de spaken
van de stad

zij zien nog niet dat dit fietsballet
het begin is van een nieuw
tijdsgewricht

 

Dit was het gedicht dat ik schreef voor de opening van de grootste fietsenstalling ter wereld, bij het Stationsplein in Utrecht. [Klik even op de titel van dit bericht voor de goede lay-out.] ProRail had een wedstrijd uitgeschreven. Thematisch had ik me laten inspireren door de visie van vriendin Maggie (de voorbeeldfunctie, de verwondering van anderen, het nieuwe vergezicht) en door een fietsfilmpje over Utrecht als fietsstad dat ooit viraal ging. Helaas stuurde ik mijn gedicht een halve dag te laat in. Maar sowieso had ik niet gewonnen. Dit was het winnende gedicht:

Lees verder

Dagen – vrij naar Philip Larkin

HERTALING VAN GEDICHT

 

Wat is de zin van onze dagen?
Dagen zijn ons onderdak.
Ze komen, ze wekken ons
Keer op keer,
Ze stellen eisen van geluk:
Waar anders dan in dagen
Vinden wij ons onderdak?

De priester, de dokter en de dichter
Snellen zich met flapperende panden
Over de velden, om het ons te melden.

 

‘Days’ is een bekend gedicht uit 1953 van Philip Larkin. Het gedicht heeft zelfs een eigen Wikipedia-pagina. Ik hertaalde het gedicht op Poetry International 2019 tijdens een poëzieworkshop van Ingmar Heytze.

Lente – een gedicht

NATUURBELEVENIS

Mijn eerste lente was de lente van 2015. Twaalf jaar was ik in het buitenland geweest. Twaalf jaar lang had ik de Nederlandse lente gemist. Ik zag er extra naar uit omdat ik de hele winter van 2015 ziek, zwak en misselijk was geweest. En toen kwamen ze: de zon, de bloemen, de geluiden, de geuren, het zachte briesje, de zwaluwen die terugkeerden uit Afrika.

Zelf keerde ik ook terug. Ik was verrukt. Ik zocht een gedicht dat vatte hoe ik me voelde. Ik vond het niet.

Totdat ik laatst een letterkundig boek opensloeg uit de nalatenschap van mijn oma. Meteen waar ik het boek opensloeg – zoals zo vaak gebeurt – vond ik het lied ‘Maysche Morgenstond’, geschreven door Dirck Rafaelszoon Camphuysen (1586-1627). Zo begint het:

Alles wat ik zocht staat in het gedicht: de lucht, de zon, het briesje; het dauwtje in de koele nacht, het koetje dat graag klavers eet, en de hele natuur die lacht van dankbaarheid. En het einde is zo mooi, zo toepasselijk, zo van deze tijd. Lees het zelf.

Lees verder

Een gedicht vanwege Poëzieweek

GEDICHT

 

herinnering

 

toen ik jong was op het strand

zat in elke poel van elke paal

een krab op teen te wachten

Lees verder

GooglePoëzie | en toen z

en toen zag ik jou
en toen zei ik dat ik eeuwig en drie dagen
en toen zag ik je lopen
en toen zwegen de kanonnen

 

GooglePoëzie is poëzie die verborgen zit tussen de zoekregeltjes van Google. Post je eigen GooglePoëzie op deze Facebookpagina.

GooglePoëzie | altijd die

altijd die basdreunen in je huis
altijd die agressie
altijd die ochtend weer
altijd diep zuchten

 

GooglePoëzie is poëzie die verborgen zit tussen de zoekregeltjes van Google. Post je eigen GooglePoëzie op deze Facebookpagina.

 

Haiku

COLUMN | GEDICHT

Zijn blote billen
Twee grote volle manen
Op schoon, wit linnen.

In januari stuurde ik twee haiku’s in voor een haikuwedstrijd. De ene haiku staat hierboven, de andere was een vrouwelijke variant. Welke denkt u dat geplaatst werd?

Lees verder

Een vrouw op een rots

OP ZOEK NAAR EEN GEDICHT

In de zomer van 1999 las ik op de achterpagina van de NRC een gedicht. Het was een krachtig gedicht, vol vrijheid, levenslust en hervonden zelfbewustzijn. Je zou het gedicht het poëtische equivalent kunnen noemen van I will survive van Gloria Gaynor.

In het gedicht stond een vrouw op een rots. Het schuim van de zee spatte op tegen haar benen. In gedachten zag ik haar staan: de benen licht gespreid, de armen wijd, het hoofd licht achterover, scherp afgetekend tegen de blauwe lucht. Het beeld van een onafhankelijke vrouw. De jonge Sanderling was danig onder de indruk.

Lees verder

© 2021 anne sanderling — Powered by WordPress

Theme by Anders NorenUp ↑